آشوبى سخت به پا خواهد شد . عمر گفت : چگونه ؟ گفت : زيرا او خون ريخته است و كسى كه خون بريزد به حكومت نمىرسد . هنگامى كه داود قصد ساختن ديوار بيت المقدس را كرد ، خداوند به او وحى فرمود : تو آن را بنا نمىكنى ، زيرا خون ريخته‌اى ؛ و سليمان آن را بنا مىكند . عمر گفت : آيا خون‌ها را به حق نريخته است ؟ كعب گفت : يا اميرالمؤمنين ، داوود هم به حق ريخت ! « 1 » نمىدانيم بخنديم يا گريه كنيم ! اين منافق بزرگ قصد بدگويى از سرور اوصيا را دارد ولى ندانسته آن حضرت را ستوده است . او بر داوود دروغ مىبندد ، غافل از اين كه خداى متعال به خلافت وى تصريح كرده است : « يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ » « 2 » اى داود ، ما تورا در زمين ، خليفه [ و جانشين ] گردانيديم ؛ پس ميان مردم به‌حق داورى كن . اين را هم بگوييم كه منافقانِ اهل كتاب ، در پناه ديگر شاخه‌هاى نفاق ايفاى نقش مىكردند . در دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در پناه منافقان اوس و خزرج مدينه عمل مىكردند ؛ در روزگار سه خليفه اول ، در پناه حزب سلطه فعال بودند ؛ و در طول دوران بنىاميه و بنى عباس ، در پناه احزاب اين دو خاندان فعاليت داشتند . شواهد اين حقيقت آشكار و فراوان است . هر كس در توطئه‌هاى پيچيده و چند سويه‌اى كه براى كشتن امام على عليه السلام طرح‌ريزى مىشد تأمل كند ، سرانگشت يهود را به‌طور آشكار در آن‌جا خواهد ديد . چنان‌كه نقل شده است اميرالمؤمنين على عليه السلام پس از ضربت خوردن در محراب عبادت به فرزندش حسن عليه السلام فرمود : « مرا عبدالرحمن بن ملجم مرادىِ فرزند زن يهودى كشت . » « 3 » همان گونه كه نقش سرجون مسيحى ، مشاور معاويه و يزيد ، در سياست‌ها و اداره امور اموىها بر آگاهان پوشيده نيست و نقش او در طراحى براى پايان دادن به انقلاب امام حسين عليه السلام روشن‌تر از آن است كه بتوان پنهان كرد . متوكل عباسى نيز

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 12 ، ص 115 . ( 2 ) - ص ( 38 ) : آيه 26 . ( 3 ) - بحار الانوار ، ج 42 ، ص 284 ، باب 127 .